(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫پارک یون جه
‫کانگ ته سونگ
‫سو هیو ریم
‫جین یه سول
‫این زندگی منه
‫خدای من. خیلی خوشمزه ـَن
‫قسمت سی و یکم
‫وای! جین آه! چی شده؟
‫خدای من. حالا چیکار کنم؟
‫چی شده؟
‫جونگ جین آه چش شده؟
‫نمیدونم. یهویی از حال رفت
‫جین آه. جونگ جین آه
‫جونگ جین آه بیدار شو ‫جونگ جین آه
‫باید چیکار کنم؟ ‫زنگ بزنم آمبولانس بیاد؟
‫نه، خودم می برمش
‫خدای من
‫لازم نیس تو بیای ‫چی؟
‫دفتر رو مرتب کن و قفلش کن
‫امنیت کامل دفتر رو حفظ کن ‫و حواست باشه که طراحی ـمون لو نره
‫باشه، فهمیدم
‫درسته، باید تا فردا طراحی رو تموم کنم ‫باید همینجا بمونم
‫بیمارستان هانگوک
‫من چطوری...
‫خستگی، محرومیت از خواب و اسپاسم معده...
‫جونگ جین آه، تو چت شده؟
‫وقتی نمیتونی از خودت مواظبت کنی، ‫چطور میخوای کار کنی؟
‫معذرت میخوام
‫تو تخت بمون
‫الان حالم خوبه
‫باید طراحیم رو تموم کنم
‫الان مشکل ما اینه؟
‫چی؟ ‫هیچ میدونی چه شکلی شدی؟
‫رنگ صورتت پریده...
‫و مثل یه روحِ خسته شدی
‫کی ازت خواسته این کارو کنی؟
‫کی ازت خواسته غذاتو نخوری، نخوابی...
‫و تمام روز رو کار کنی؟
‫چرا داد میکشین، مدیر چویی؟
‫چرا انقدر عصبانی هستین؟
‫داری دیوونه ـم میکنی
‫انقدر نگران و دلواپستم که دارم دیوونه میشم
‫خودمم نمیدونم چرا اینطوری ام
‫تمام روز بهت فکر میکنم
‫حتی وقتی چشمامو می بندم می بینمت
‫یا وقتی میخوابم می بینمت
‫باید با این وضع چیکار کنم؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫چرا گوشیشو برنمیداره؟
‫شاید مراسم یادبود رئیس رو یادش رفته
‫راجب شی وو چی فکر کردی؟
‫ای وای ‫چرا سرم داد میکشی؟
‫فرشته ی من سرت داد نکشید
‫فقط میخواد به نحو احسن اینو ثابت کنه که...
‫مدیر چویی مراسم امروز رو فراموش نکرده
‫باهام اینجوری حرف نزن
‫میدونی که اگه عصبانیم کنی بدشو می بینی؟
‫میدونم
‫هر دوتون تمومش کنین
‫پدربزرگ اگه دعواتون رو ببینه ناراحت میشه
‫کی میگه دعوا میکنیم؟
‫مگه نه، خانم یانگ؟
‫بخاطر رئیس کوتاه میام
‫30 دیقه دیگه منتظر می مونیم
‫و اگه نیومد، ‫مراسم رو بدون اون شروع میکنیم
‫منظورتون چیه؟
‫چطور میتونیم بدون شی وو مراسم بگیریم؟
‫پس باید تموم شب رو منتظر بمونیم؟
‫شی وو حتما میاد
‫نباید بدون شی وو مراسم رو شروع کنیم ‫پس باهام بحث نکنین
‫حتما بخاطرِ کار دیر کرده
‫بیاین یه کم دیگه منتظر بمونیم، وکیل هو
‫از این به بعد دیگه تموم شب رو کار نکن
‫کار مُهمه، اما باید بخوابی
‫باشه، از این به بعد این کارو نمیکنم
‫اما میشه دستم رو ول کنین؟
‫باشه
‫الان صدای ویبره گوشی شنیدم ‫گوشیِ شما نبود؟
‫هفت تماس بی پاسخ از مامان
‫امشب مراسم چهل و نهمین روز پدربزرگمه
‫اما یادم رفته بود
‫پس الان اینجا چیکار میکنین؟
‫زود باشین برین
‫کجا میخوای بری؟
‫دفتر ‫باید طراحیم رو تموم کنم
‫کیف و گوشیم رو اونجا جا گذاشتم
‫نمیشه
‫امشب فقط تو بیمارستان بمون ‫اما...
‫اگه همینطور لجبازی کنی، ‫منم نمیرم
‫چی؟ ‫میخوای چیکار کنی؟
‫میخوای مراسم یادبود پدربزرگم رو از دست بدم؟
‫نه
‫باشه پس ‫همینجا می مونم
‫بعد از مراسم برمیگردم ‫پس تا اون موقع همینجا بمون
‫باشه؟
‫چشم
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫آه، واقعا که
‫میگن من جون اوارکم، اما چیکار کردم؟
‫این کار به استایل من نمیخوره
‫به خودت بیا، هان سونگ جو
‫نمیتونم برای همیشه تو خونه ـش زندگی کنم
‫چی بود؟ باد بود؟
‫آه، خیلی منو ترسوند
‫بابا؟
‫بله، سونگ جو؟ ‫چرا این وقت شب زنگ زدی؟
‫میخواستی واسه چی باشه؟
‫فقط بخاطر اینکه ‫دلم خیلی واست تنگ شده بود زنگ زدم
‫منم بدجور دلم واست تنگ شده
‫میدونی که؟
‫دلم میخواد هر روز ببینمت
‫آره. معلومه که میدونم
‫میگم... بابا
‫میشه بیام یه سر بهت بزنم؟
‫چرا نشه؟ ‫اینجا خونه خودته
‫یه تاکسی بگیر و زود بیا اینجا
‫جلوی ساختمون منتظرت می مونم
‫باشه، بابا
‫بابا
‫هی، سونگ جو
‫سونگ جو
‫چرا بیرون وایسادی؟
‫بیا بریم ‫باشه بریم
‫بیا تو ‫یون شیل، سونگ جو اومده
‫اوه. خوش اومدی سونگ جو
‫حال و احوالت خوبه؟
‫بیرون هوا سرده ‫بهت گفتم وقتی نزدیک خونه شد برو بیرون
‫گونه هات یخ زده
‫وقتی سونگ جو داشت میومد ‫چطور میتونستم داخل خونه منتظر بمونم؟
‫بیا. بیا بشین. بشین
‫خب. چی دوست داری بخوری؟
‫چایی؟ میوه؟
‫هیچی نمیخورم
‫فقط اومدم که بهت سر بزنم
‫اینجا کوچیکه، نه؟
‫اما دنجه
‫ما یه خانواده کوچیکیم ‫پس چرا باید تو خونه بزرگ زندگی کنیم؟
‫اینجوری اصراف میشه
‫کسی اومده؟
‫اوه، سون گیو
‫سونگ جو بخاطر اینکه دلش واسم تنگ شده ‫اومده بهم سر بزنه
‫خوش اومدی، خواهرزاده
‫خواهرزاده ـم چطور میتونه انقدر خوشگل باشه؟
‫من خواهرزاده ـت نیستم
‫بعد از اون دردسرایی که درست کردی ‫داری می خندی؟
‫ببین خواهرزاده ـم چقدر بداخلاقه
‫میگن لبخند زدن باعث خوشبختی میشه
‫آجوما(یون شیل) واست آشپزی میکنه؟
‫فشار خونت چطوره؟
‫معلومه که واسم آشپزی میکنه
‫اولش هیچی نمیتونست درست کنه
‫اما الان خورشت و غذاهای مختلف درست میکنه
‫فشار خونمَم خیلی بهتر شده
‫بابا
‫اینو بگیر
‫این چیه؟
‫این پول نیس؟ ‫خیلی نیس
‫فکر کردم اگه برات پول نقد بیارم ‫خیلی بهتر از اینه که یه چیز دیگه بیارم
‫هی بچه جون ‫تو خیلی پول نداری
‫خدای من
‫حالا که داری مستقل زندگی میکنی ‫معلومه خیلی بزرگ شدی
‫ممنون. ازش خوب استفاده میکنیم
‫لطفا خوب مواظب بابام باش، آجوما
‫باشه، ازش خوب مواظبت میکنم
‫راستی اون کیمچی چغندر قند و فرنی لوبیا رو
‫خوردیم تموم شد. ‫میشه یه کم دیگه واسمون بیاری؟
‫مان سوک از اونا خیلی خوشش میاد
‫طرز درست کردنش رو برات میفرستم ‫پس خودت درستش کن، آجوما
‫ای وای. چطور میتونم درستش کنم؟ ‫من همه غذاها رو از بیرون میخرم...
‫آه، منو باش دارم با کی حرف میزنم
‫من دارم میرم بابا ‫میخوای بری؟
‫چرا همینجا نمیخوابی؟
‫اینطوری میتونیم به هم نزدیک تر بشیم
‫آیگو ‫هیچ جایی براش نیس که بخوابه
‫اتفاقا هست
‫سون گیو میتونه واسه یه شب تو سالن بخوابه
‫آیگو، ازم میخوای تو این هوای سرد ‫توی سالن بخوابم؟
‫لازم نکرده. من خودم خونه دارم
‫من دیگه دارم میرم ‫میخوای بری؟
‫آره. خودم میتونم برم بابا ‫باهات تا بیرون میام
‫نه مشکلی نیس. خدافظ ‫اما...
‫خدافظ
‫خیلی خب. بیاین مراسم رو شروع کنیم
‫ببخشید دیر کردم
‫شی وو، چه اتفاقی افتاده؟
‫چرا جواب گوشیتو نمیدادی؟
‫معذرت میخوام ‫بخاطر مشغله کاریِ زیاد فراموش کردم
‫فراموش کردی؟
‫تو؟
‫تو که گفتی شی وو هیچوقت فراموش نمیکنه ‫و بخاطرش از دستم عصبانی شدی
‫آیگو. بیاین زودتر مراسم رو برگزار کنیم ‫و شام بخوریم
‫خیلی گشنمه
‫بیاین شروع کنیم ‫حتما پدربزرگ هم گرسنه ـس
‫خیلی خب. بیا بهشون شراب بده. ‫باشه
‫شرمنده، تعطیل...
‫یونجی ‫تعطیل کردی؟
‫آره، داشتم جمع میکردم
‫بشین
‫جین آه کجاس؟
‫باید با خودت میاوردیش
‫خیلی وقته ندیدمش
‫چطور میتونستم بیارمش ‫اونم وقتی تو بیمارستانه؟
‫چی؟ تو بیمارستانه؟
‫موقع کار یهویی از حال رفت
‫خیلی شوکه شده بودم
‫جی... جین آه از حال رفت؟
‫مگه کار شرکتتون چقدر سنگینه؟
‫جی... جین آه الان کجاس؟
‫منم نمیدونم
‫اگه تو نمیدونی پس کی میدونه؟
‫چطوری باید بدونم، اونم وقتی که ‫مدیر چویی اینطوری برش داشت و برد؟
‫مدیر چویی؟ ‫آره
‫مدیر چویی شی وو، سرپرست تیم ـمونه
‫فکر میکردم آدم بدجنسیه،
‫اما خیلی به فکر اعضای تیم ـمونه
‫به نظرم مدیر چویی آدم خیلی باحالیه
‫همون کسی که اون دفعه دیدمش؟
‫همین الان زنگ بزن بهش
‫ازش بپرس کدوم بیمارستانه ‫من باید برم دیدنش
‫گوشیشو تو دفتر جا گذاشته ‫واسه همین نمیتونم باهاش تماس بگیرم
‫منم انقدر نگرانم که دارم دیوونه میشم
‫تو هم باید باهاش میرفتی
‫چطور تونستی تنهایی بفرستیش بره؟
‫مدیر چویی گفت دنبالشون نرم
‫آخه مگه من بادیگارم جین آهم؟
‫مگه جین آه شاهزاده ـس و من خدمتکارشم؟
‫آه واقعا که ‫انقدر خسته شدم و گشنمه که دارم میمیرم
‫حالا تو داری بهم فشار میاری؟
‫چرا انقدر استرس دارم؟
‫آیگو، داری چیکار میکنی؟ ‫باید کمک کنی
‫دوباره باید کمک کنم؟
‫این مراسم پدر شوهرِ توئه
‫حتی اگه دلت نخواد هم باید کمک کنی
‫حتی وقتی پسرت دید اینجوری هستی ‫به محض اینکه مراسم تموم شد ول کرد و رفت طبقه بالا
‫چیه؟ چه کمکی میخوای؟
‫من بجای فرشته ـم کار میکنم
‫پس انقدر بهش گیر نده
‫شنیدی چی گفت؟ ‫لی سانگ هیون آجوشی همه کارا رو انجام میده
‫من دارم میرم بیرون
‫این وقت شب کجا میری؟
‫میخوای برم دیدن کسی که تو بیمارستانه ‫بعدا می بینمت
‫شی وو
‫کی مریض شده؟
‫بفرما ‫این چیه؟
‫این دسته گلِ ماهی مرکبه، فرشته ی من
‫دسته گلِ ماهی مرکب؟
‫باورم نمیشه. اون یه خائن پَسته
‫منم باهاتون موافقم، خانم یانگ
‫مگه چیکار کردم؟
‫مامان، میشه یه کم از این غذا بسته بندی کنی؟
‫آیگو، معلومه که میشه پسرم
‫برای چی؟ میخوای ببریش برای کسی؟ ‫آره، سونگ جو
‫گفت امشب بخاطر مراسم نمیاد اینجا،
‫اما نگرانشم که تو خونه ـشه
‫پسرم چطور میتونه انقدر باملاحظه باشه؟
‫قد بلند، خوشتیپ و مهربونه
‫هر کی باهاش ازدواج کنه خیلی خوش شانسه
‫خیلی با ملاحظه ـس که بهش میگن استاکر
‫چی گفتی؟
‫اگه یه بار دیگه بگی استاکر،
‫میرم تک تکِ تارای موی اون دختره ی بدجنس، ‫جین آه رو میکَنم
‫ای وای. چرا سر من خالی میکنی؟
‫خانم یانگ، قول دادین مواظب حرف زدنتون باشین
‫الان چطور میتونم مواظب حرف زدنم باشم
‫مامان، مامان، مامان ‫گفتی برام غذا بسته بندی میکنی
‫درسته. وکیل هو
‫براتون یه کم غذا بسته بندی میکنم ‫پس یه کم منتظر بمونین
‫نه، نیازی نیس
‫غذای مراسم یادبود باید تقسیم بشه ‫یه لحظه منتظر بمونین
‫صبر کن اوپا
‫خدافظ
‫میخوام یه چیزی ازتون بپرسم، خانم چویی
‫شما کو سون گیو رو میشناسین؟
‫کو سون گیو؟
‫اون کیه؟
‫برادر خانومِ رئیس هان
‫من باید اسم برادر خانومِ رئیس هان رو بدونم؟
‫چند روز پیش اومده بود شرکت
‫فکر کردم شاید اومده باشه دیدن شما
‫چرا باید بیاد دیدن من؟
‫من چه ربطی به اون دارم؟
‫آه، عجیبه
‫منشی یو گفت که کو سون گیو...
‫اون روز اومده دیدنتون
‫منشی یو حتما اشتباه کرده
‫به هر حال، من هیچوقت اونُ ندیدم
‫پس باید فیلم دوربین مداربسته رو چک کنم
‫چرا باید بخاطر اون ‫فیلم دوربین مداربسته رو چک کنی؟
‫کسی که از بودجه شرکت اختلاس کرده،
‫و مخفیانه پارچه هامون رو فروخته...
‫تو شرکتمون رفت و آمد میکنه
‫نباید بفهمیم هدفش چیه؟
‫هر جور راحتی
‫وکیل هو،
‫به نظر میاد حالا که مدیر عامل شدی ‫هیچ کار دیگه ای واسه انجام دادن نداری
‫چون داری آمار رفت و آمدِ این و اون رو میگیری
‫برادر خانوم رئیس هان اومده بود شرکتمون؟
‫واسه چی؟
‫بزودی میفهمم
‫تو نمیخواد نگران باشی
‫آیگو، واقعا که
‫چرا خونه جدیدش اونقدر داغون بود؟ ‫خیلی ناراحت شدم
‫چرا امروز انقدر باد میاد؟
‫ای بابا
‫آن نام جین
‫بله، نام جین؟
‫چی؟ جلوی خونه ـمی؟
‫یه لحظه صبر کن ‫پنج دیقه دیگه میام پایین. باشه باشه
‫حالا چیکار کنم؟
‫باید کتم رو بپوشم؟
‫عجبا! ‫چرا بی خبر اومده اینجا؟
‫نام جین
‫بیا ‫این غذای مراسم یادبوده
‫میگن باید غذای مراسم یادبود رو تقسیم کرد
‫واقعا ممنونم
‫مثل همیشه مامانت بهترینه
‫و اینم بهترین گُل ـه ‫دسته گل ماهی مرکب
‫دسته گل ماهی مرکب؟
‫اینم جزیی از خدمات مراسمتون بود؟
‫سانگ هیون آجوشی اینو درست کرده ‫و منم یکی برات کنار گذاشتم
‫اوه، آقای لی تو درست کردن صنایع دستی ‫خیلی استعداد داره
‫خونه ـت مشکلی نداره؟
‫نترسیدی؟ ‫از چی بترسم؟
‫یادت رفته که من جون اوارکم؟
‫پس خوبه. من دارم میرم
‫اوه، اوه. یه لحظه صبر کن
‫واقعا این همه راه اومدی اینجا ‫که اینا رو بدی بهم؟
‫آره
‫راستشو بهم بگو
‫نگرانم بودی، نه؟
‫نه، نگران نبودم
‫راستش خیلی نگران بودم که اومدم اینجا
‫نگران بودم وقتی نیستم ‫پات لیز بخوره و بیفتی زمین
‫یا وقتی پنجره ـت تکون خورد، گریه کنی
‫یا نکنه غذا واسه خوردن نداشته باشی
‫تو مثل یه بچه کوچولویی ‫که باید مواظبت باشم
‫من همیشه نگرانتم
‫تحت تاثیر قرار گرفتم
‫راستش یه کم ترسیده بودم
‫اما حالا که تو رو دیدم ‫دیگه از هیچی نمیترسم
‫حالا که میدونم یه نفر نگرانمه ‫و به فکرمه...
‫باعث میشه حس بهتری داشته باشم
‫دیگه نترس
‫تو برادر قابل اعتمادت رو داری
‫بیمارستان هانگوک
@Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫از کسایی که به موهام دست میزنن بدم میاد
‫معذرت میخوام
‫اما وقتی تو بهش دست میزنی ‫حس خوبی داره
‫حالت بهتر شده؟
‫کی اومدین اینجا؟ ‫خواب بودم و متوجه نشدم
‫بعد از مراسم یادبود با عجله اومدم
‫اما تو خوابیده بودی
‫به نظر میومدی خیلی...
‫حالا چیکار کنم؟ خیلی خجالت میکشم
‫خیلی خوشگل به نظر میومدی
‫من...
‫موقعی که خوابیده بودی و نگات میکردم، ‫راجب خیلی چیزا فکر کردم
‫این دختر از کِی...
‫اومد تو قلبم؟
‫موقعی بود که اومد پیشم ‫و بهم گفت که اسمشو یادم بمونه؟
‫یا موقعی که جلوی بیمارستان...
‫تو بغلم گریه کرد؟
‫هیچوقت فکرشو نمیکردم...
‫که نسبت به کسی ‫همچین حسی داشته باشم
‫به هیجان اومده بودم و گیج شده بودم
‫از آخرین باری که من ‫به هیجان اومدم و گیج شدم
‫خیلی وقت میگذره
‫حتی جرات فکر کردن به اینکه ‫بتونم باهاتون باشم رو نداشتم
‫به خودم میگفتم غیرممکنه ‫و تمام سعیم رو میکردم که این فکر رو از بین ببرم
‫بیا عجله نکنیم ‫و بعدا راجب خودمون حرف بزنیم
‫باید برم سر کار
‫منم باید بیام سر کار ‫نه، نمیشه
‫یه روز دیگه تو بیمارستان بمون
‫نه، مرحله اول مسابقه بزودی شروع میشه ‫نباید این کارو کنم
‫اصلا حرف گوش کن نیستی
‫منم میام سر کار
‫میخوام طراحیم تو مسابقه باشه
‫باشه
‫پس من کارای مرخصیت رو انجام میدم ‫تو هم لباستو عوض کن
‫باشه
‫خیلی خوشحالی؟
‫یکی ندونه فکر میکنه ‫غذای مهمونی پادشاه رو درست کردم
‫خیلی وقته منتظر بودم که...
‫برام صبحونه درست کنی
‫حتی با سس کچاب ‫روی رولت املت برام قلب کشیدی
‫ممنون، یون شیل
‫راستش دیروز خیلی از سونگ جو ممنون شدم
‫با اینکه فکر میکردم هیچوقت نمیاد ‫اما اومد دیدنمون
‫تنها زندگی کردن خیلی سخته ‫اما اون بهمون پول داد
‫خوشحالم بودم که بالاخره قبولم کرده
‫سونگ جو خیلی با ملاحظه ـس
‫وقتی دبیرستانی بود ‫مادرش برای درمان تو بیمارستان بستری شد
‫هر روز صبح تو بیمارستان ‫از مامانش مواظبت میکرد
‫و حتی بعد از مدرسه هم میرفت ازش مواظبت میکرد
‫شاید در ظاهر، سرد به نظر بیاد ‫اما قلب مهربونی داره
‫لطفا باهاش خوب رفتار کن، یون شیل
‫باشه، حتما
‫راستی. تاریخ تولد سونگ جو چیه؟
‫چرا می پرسی؟
‫میخواستی برای چی باشه؟ ‫میخوام برای تولدش سوپ جلبک دریایی درست کنم
‫آیگو، تو خیلی مهربونی
‫چطور همچین چیزی به ذهنت رسید؟
‫دختر تو، دختر منم هست
‫پس باید هواشو داشته باشم
‫راستشو بخوای، وقتی سون گیو دردسر درست کرده بود ‫انقدر بهم فشار اومده بود،
‫که حتی فکر کردم باید ازت جدا بشم
‫اما به خودم گفتم از اونجایی که اون برادرِ ‫زنیه که عاشقشم، باید به خودم مسلط باشم
‫و با این قضیه کنار بیام ‫بخاطر همین تصمیم گرفتم درکش کنم
‫ممنون، یون شیل
‫واسه چی تشکر میکنی؟
‫من باید ازت ممنون باشم
‫بخاطر خوشگلیت نیس که دلم میخواد ‫پیشت بمونم
‫بخاطر اینه که قلب مهربونی داری
‫واسه همین میتونم از سر تقصیراتِ ‫سون گیو بگذرم
‫چرا وقتی تاریخ تولد سونگ جو رو پرسیدم ‫حرفِ اونو وسط کشیدی؟
‫اینطوری شرمنده ـم میکنی
‫خب، تاریخ تولد سونگ جو...
‫اوه، سلام مادام
‫امروزم مثل همیشه پر جذبه ـین، خانم چویی
‫ممنون. این یه تعریف بود؟ ‫صادقانه گفتم
‫مدیر چویی هنوز نیومده سر کار؟
‫با هم نیومدین سر کار؟
‫وقتی بیدار شدم خونه نبود
‫وقتی اومد سر کار، بهش بگو بیاد دفترم
‫اوکی
‫جین آه!
‫چطوری؟ حالت خوبه؟
‫تموم شب تو بیمارستان بودین، مدیر چویی؟
‫تموم شب تو بیمارستان بوده؟
‫باید با هم حرف بزنیم، مدیر چویی
‫سو یونجی
‫لطفا مواظب جین آه باش ‫چشم، مدیر چویی
‫چویی شی وو ‫توضیح بده چه اتفاقی افتاده
‫دیروز جونگ جین آه از حال رفت ‫واسه همین بردمش بیمارستان
‫و امروز صبح مرخصش کردم و آوردمش اینجا
‫پس واسه همین مراسم پدربزرگت دیر اومدی؟
‫بله
‫و دیشب که گفتی میری بیمارستان یکی رو ببینی ‫منظورت اون دختره جونگ جین آه بود؟
‫بله، درسته
‫پس یعنی تموم شب تو بیمارستان بودی؟
‫بله ‫شی وو!
‫اون عضو تیم ـمه
‫وقتی یکی از اعضای تیمم بخاطر کار زیاد ‫و اسپاسم معده از حال رفته بود
‫باید نادیده ـش میگرفتم؟
‫میتونستی یه نفر دیگه رو بفرستی همراش بره ‫نه
‫من خودم از اعضای تیمم مواظبت میکنم
‫کَسای دیگه رو مجبور نمیکنم این کارو کنن
‫دیگه دارم میرم ‫جلسه دارم
‫من هیچوقت قبولش نمیکنم
‫هیچوقت این اتفاق نمیفته
‫جوسونگ گروپ تصمیم گرفته ‫هشت میلیون دلار روی پروژه ـتون سرمایه گذاری کنه
‫اما این چه وضعیه؟ ‫با همچین فرصتی داری چیکار میکنی؟
‫من...
‫طبق خواسته ـت پیش میرم ‫و با نا سو جونگ نامزد میکنم
‫پس دیگه تو زندگیم دخالت نکن
‫مسائل شخصیم به خودم مربوط میشه
‫هی، کو سون گیو
‫بذار یه کم دیگه بخوابم
‫هی، رمز رو فهمیدم، احمق
‫چی؟
‫واقعا؟ ‫خواهرم بهترینه
‫میفرستمش به گوشیت. در عوضش،
‫باید یه قولی بهم بدی
‫چی؟ ‫این آخرین باریه که کمکت میکنم
‫انقدر واسه مان سوک ناراحتم ‫که دیگه نمیتونم همچین کاری کنم
‫معلومه
‫اما بذار یه خواهشی ازت کنم
‫باز چیه؟ ‫بهت گفتم که این آخرین باره
‫امروز عصر، مان سوک رو از دفترش بکش بیرون
‫فقط واسه دو ساعت. بین ساعت 4 تا 6
‫بین ساعت 4 تا 6؟
‫هی، چطور میتونم تو ساعت کاری بکشمش بیرون؟
‫باید دیگه خودت یه راهی پیدا کنی
‫آه، واقعا که ‫داره دیوونه ـم میکنه
‫استایل اینا شبیه همدیگه ـس ‫موافقم
‫تیم یک اعضای تیمش رو ‫خیلی تحت فشار گذاشته، مدیر آن
‫اعضای تیمش رو تحت فشار گذاشته؟
‫طراح جدیدشون دیشب تو دفتر غش کرده
‫وای، یعنی چقدر بهش فشار آورده؟
‫طراح جدید؟ کی بوده؟
‫برنده مسابقه استخدام، جونگ جین آه
‫چی؟ جین آه؟
‫نرو. باید جلسه ـمون رو شروع کنیم
‫خیلی طول نمیکشه ‫فقط میخوام ببینم حالش چطوره و براش دارو بخرم
‫آیگو، سرپرست تیم ـمون همچین آدم احمقیه
‫بعد از کارایی که اون باهاش کرد ‫چطور میتونه هنوز آویزونش باشه؟
‫ای بابا
‫چرا؟ ‫بین مدیر آن و جونگ جین آه خبراییه؟
‫منظورت چیه؟
‫اونا قبلا فقط دوستای همشهری همدیگه بودن
‫الان حتی دیگه با هم دوست نیستن
‫بیاین برگردیم سر بحث ـمون ‫باشه
‫به نظر میاد این پارچه ‫نیاز به پردازش نانو داره
‫اما خیلی از کارخونه ها ‫مجهز به فناوری نانو نیستن
‫آیگو، ترسوندی منو ‫چیه سونگ جو؟
‫زود برمیگردم
‫چی؟ وسط جلسه ـمون داری کجا میری؟
‫ای خدا، واقعا که ‫ديگه تحمل ندارم. واقعا که
‫بدش به من
‫اینو؟ ‫من میدم بهش
‫تو این کارو میکنی؟
‫نه، خودم باید ببینمش
‫جین آه وقتی خیلی کار میکنه ‫معده دردش بدتر میشه
‫باید برم ببینمش تا بدونم وضعیتش چقدر وخیمه
‫نام جین، مگه احمقی؟
‫اون گفت بهت نیاز نداره ‫نمیخواد دیگه ببینتت
‫اما مریض شده. چطور میتونم...
‫کسی که اون بهش نیازی نداره...
‫کسیه که من شدیدا بهش نیاز دارم
‫من...
‫خوشم نمیاد ببینم جونگ جین آه باهات ‫اونطوری رفتار کنه
‫تحمل دیدنشو ندارم
(Mehdi_Rain) مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام
‫این زندگی منه
‫بیا امروز ساعت 4 بعد از ظهر انجامش بدیم
‫خیلی سریع و دقیقین
‫وقتی معامله ساعت 6 بعد از ظهر تموم بشه ‫رئیس هان بلافاصله متوجه میشه
‫به نظرم بهتره برای یه مدت مخفی بشی
‫وقتی رفته بودم بیرون ‫کسی اومد تو دفترم؟
‫فکر کنم کو سون گیو ‫از دفترتون اومد بیرون
‫لعنتی
‫من... دوستت دارم جین آه
‫اما نمیتونم باهات ازدواج کنم